2. POGING MISLUKT: WAT NU ??

In 2013 pleegden 1854 mensen zelfmoord. Veel te veel dus. Maar hoeveel mensen zijn er wiens poging mislukt?  Per jaar zijn er 8500 ziekenhuisopnames van mensen die zichzelf letsel hebben toegebracht door een zelfmoordpoging. Daarnaast zijn er 13.000 mensen die zich melden bij de Spoedeisende Hulp voor behandeling. En daarnaast zijn er nog ruim 75.000 mensen die denken aan zelfmoord. Schrikbarende cijfers.

Ikzelf heb een aantal mislukte pogingen achter de rug. Degene met een overdosis medicijnen was de meest serieuze poging. Veel mensen denken stilletjes: hoe voel je je nou als je dan wakker wordt. Ben je opgelucht dat het niet gelukt is of ben je juist teleurgesteld? Niemand heeft het ooit aan mij durven vragen dus hierbij geef ik antwoord: je voelt helemaal niets. Geen gevoel van opluchting en ook geen gevoel van teleurstelling. Gewoon niets, helemaal niets.  Je gevoelens zitten nl. verstopt onder de dikke deken die depressie heet.

Maar hoe ziet je leven eruit na de zelfmoordpoging?  In Nederland is het zo dat je gedwongen opgenomen kan worden als je een gevaar vormt voor jezelf of voor een ander. Dat is mij overkomen. Ik werd gedwongen opgenomen met een IBS (In bewaring Stelling}. En zie daar maar weer eens vanaf te komen want de IBS kan een aantal keren worden verlengd of worden omgezet in een Rechterlijke Machtiging.

Mensen met een IBS worden opgenomen op een Crisis Opvang Afdeling. Dat gebeurde mij ook. Nadat ik twee dagen in een algemeen ziekenhuis aan een infuus had gelegen om alle Lithium uit mijn bloed te krijgen werd ik per ambulance afgevoerd naar de Crisis Opvang.

Op een Crisis Opvang Afdeling in de Randstad is het zo geregeld dat alle cliënten met elkaar op de afdeling bivakkeren. Dus of je nou depressief, manisch, psychotisch, schizofreen of verslaafd bent, allemaal één pot nat. Als je depressief bent heb je behoefte aan een prikkelarme, rustige, liefdevolle omgeving. Nou, dan zit je op de Crisis Opvang Afdeling verkeerd.

Ik heb nog nooit zoveel meegemaakt als in die periode. Veel beter werd ik er niet van want crisisopvang is geen behandeling. Dat is vooral medicijnen slikken. En het liefst veel….. Ik werd er eigenlijk alleen maar somberder daar achter die gesloten deuren. Ik heb wel de meest bijzondere mensen ever ontmoet en misschien heeft die stiekeme joint van m’n collega-cliënt er toch aan bijgedragen dat ik het licht zag aan het eind van de tunnel…You never know……

6 reacties op “2. POGING MISLUKT: WAT NU ??

  1. Lieve Antje, wat moedig van je dat je deze ervaringen met ons deelt. Is het de bedoeling om ook aandacht te geven aan de ervaringen van direct betrokkenen? Ik ben benieuwd naar je volgende column!
    Bram

    1. Dank voor je reactie Bram! Het is inderdaad de bedoeling dat er ook aandacht wordt besteed aan de betrokkenen. De Titel van mijn website is eigenlijk : “Mijn depressie en ik – maar hoe was het voor de anderen?”. In mijn columns ben ik begonnen met het delen van mijn eigen ervaringen, maar de ervaringen van direct betrokkenen komen ook zeker aan de orde! Antje

  2. Mooi verhaal. Helder geschreven. Goed dat er aandacht ook voor deze groep mensen komt. Als je poging mislukt ben je net zo ziek als degene bij wie het wel lukt denk ik. Ik ga deze website volgen!

  3. Lieve Antje,
    Moedig mens dat je je ervaringen deelt, en daar ga je zéker mensen mee helpen. Dat heet: iets negatiefs omzetten in iets positiefs. ALLE EER!! x Annie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *